در مقالات گذشته شاهد مکالماتی بودهاید که در آنها از ضمایر ملکی مانند mein (mayn), unser (oon-zer) و Ihr (eer) استفاده شده بود. این ضمایر ملکی در زبان آلمانی برای نشاندادن مالکیت چیزی یا کسی توسط شخصی بهکار میروند.
چند نوع اسم مذکر و نیز تعداد خیلی کمی اسامی خنثی وجود دارند که اسم ضعیف نامیده می شوند . این نوع اسامی البته غیر از مفرد فاعلی به یک علامت en ویا n برای هر نقش نیاز دارند .
